lunes, 10 de agosto de 2009
SUEÑOS DE SECANO
Mojábamos confesonarios vacíos de pecados,
Helábamos sonrisas con lágrimas ardiendo,
Pegábamos labio con labio sin querer queriendo.
Queríamos matarnos sin prisas sin pisar,
Olvidarnos de todo para ser tú y yo de pie y acostados,
Ser tú y yo para parir rudamente la primera del plural.
Oler.. olía a flores pintadas de color mañana,
La mañana sabía a portazo y reproche de luna eclipsada,
Virtuoso paso de ausencia sin cielo gris, ni almohada,
Ni labio partido, ni poesía de cuando había poetas de madrugada.
Quedábamos para cerrar saldo y cuenta, abrazo y mirada,
Hasta luego y un hiriente “sabes que nunca más...”
Creo que te creo verdaderamente cuando mientes con certeza,
Mirándome como una gata sin lana que enmarañar,
Arrodillando mi rodilla para ver de cerca tus caderas y caminar,
Cuando sabía que te daba igual tangente y paralela,
Tu línea caminaba sin querer saber conjugar el verbo amar,
Mi verbo sólo te sabe murmurar,
Ya sólo eso...
Hasta luego y.... vuélveme a mirar.
sábado, 18 de julio de 2009
jueves, 16 de julio de 2009
DROGA DESCONOCIDA
Dame encuentros pertinentes
entre atardeceres a medio amanecer,
besos de cielo sin nubes
entre lluvia mojando aceras gastadas,
acordes de tus manos sobre esa guitarra
y nuestra música sin frenos ni control,
amistad inquebrantable,
complot de luna y cielo,
amor sin tapujos, ni etiquetas,
inquieto, desnudo, sin disfraz,
y sin más rumbo que mi piel y tu pelo.
Aparta de mi ese cáliz de las dudas
y la furia de ojos que saben a despedida,
dame risa, beso y verso
y un supuesto para encontrarnos al soñar
cuando el alma quiera, cuando sople la vida...
jugar, apostar, quedar en tablas, se acabó el perder
y pensar que los puentes son de ruina y papel.
Dame verso, risa y beso
tus ojos de cafeína y droga desconocida,
colócate sobre mi pecho, entre rayas sin melancolía,

Vamos a hacer rodar, por el tiempo que se escapa, las canciones que queramos dibujar... sobre la arena de papel mojado y viajes por inventar... deja desnudos tus pasos que mis pies seguirán las huellas... a veces, y para cuando me encuentre invidente, dame tu mano, o tu pelo... o un mordisco... que yo te hago cosquillas sin encontrar... amistad para puntos suspensivos... que saben decir.. y cuando callar... siempre que se encuentren nuestros ojos... yo te hago almohadas de versos... y caricias para tu alma...un parasiempre que no te asuste... que sólo te traiga sonrisa ardiente... de esa que acaba siendo carcajada... deja que el carpe diem sea cuando las nubes no quieran posarse nunca más... para cuando los labios expiren ardientes de libertad...
martes, 14 de julio de 2009

El miou sentimientu señardousu,
de nenu,
de remembrar recuerdos silentes,
viénse a cimentar baixu’l cielu blancu de L.luarca,
cumo un marmuriu arropáu pola mar,
dende los chanos abrazaos de cantiles
hasta las casas de tiempos pasaos.
Al sur la montaña facía xeitu de custodiante,
enorme,
infinita...
ya al norte el Cantábricu abel.lugaba’l val.le...
al.lí deaprendí poesía ensin saber cuasi falar,
al.lí deaprendí’l soníu de los colores...
L’amor pola tierra...
miércoles, 1 de julio de 2009

de brillo lluvioso empapadas,
susurran, echan de menos,
dicen y callan tanto...
el movimiento firme de tus pasos.
Aunque tú no me creas,
aunque niegues que lo sepas,
el latido no miente,
no sabe, no puede,
ni siquiera....
para otro lado mirar.
Para otros la mentira,
el polvo de tu ausencia,
a las ganas de reencontrarte,
a mi alma enmarañada.
Para nadie mis labios,
que no quieren herir mi fuego
que espera hoguera en tus manos.
Y para nadie...
viernes, 26 de junio de 2009
CENIZAS DE FUEGO
Miran las gotas de lluvia
como sensuales penas
a través de la ventana,
tiñendo el silencio
porque suele perseguir el invierno
el frío vacío de esta cama.
Vive bajo el recuerdo
y atado al capricho de tu distancia,
aunque sabe que puede que ya no haya pelea
entre el tacto de sus manos
por el destino de tu pelo
que sólo fue una partida a medias.
Temor o recelo,
dudas...
un día secadas por aquellos besos,
que sólo fueron cenizas de fuego,
palabras disipadas
y miradas de un susurrado “te quiero”.
Al calor de la madrugada
vendrán recibos de la partida jugada,
de unos buenos días
que quise tener sólo para tu mirada,
y se quedan entre estas líneas
esperando el abrazo en la mañana.